Scheidsrechter voetbal gebaren

Door het gebruik van universele gebaren schep je duidelijkheid, verminder je onbegrip en wordt de positie van de scheidsrechter steviger. Iedereen die bij de wedstrijd aanwezig is, weet wat de beslissing van de arbitrage is en hoeft niet elke situatie meer uitgelegd te worden. Zeker wanneer er internationale wedstrijden gespeeld worden en er taalverschillen zijn, zorgen de handgebaren van de scheidsrechter ervoor dat er direct duidelijkheid is. De FIFA en KNVB hebben inmiddels de handgebaren ook opgenomen in het spelreglement, waardoor ze op internationaal niveau gelijk zijn.

Bij dode spelmomenten ligt het spel stil en het gaat vooraf aan een spelhervatting. Dit is het geval bijvoorbeeld bij ingooien, corners, doeltrappen en de scheidsrechtersbal. Wanneer de bal volledig over de zijlijn is, moet het spel met een ingooi worden hervat. De scheidsrechter wijst met gestrekte arm naar het team dat mag ingooien. Het gebaar volgt direct nadat de bal over de zijlijn gaat.

Wanneer een speler op eigen helft het laatst de bal aanraakt voordat deze over de achterlijn gaat, krijgt de tegenstander een corner. De scheidsrechter laat zien dat een speler een corner mag nemen door de arm schuin naar beneden richting de cornervlag te wijzen. De grensrechter benadrukt dat gebaar door met de vlag schuin naar beneden naar de cornervlag te wijzen. Wanneer de tegenstander de bal over de achterlijn schiet, mag er een doeltrap worden genomen. De scheidsrechter wijst naar het doelgebied van de verdedigende partij en de grensrechter wijst met de vlag recht vooruit naar het doel.

Er kan ook sprake zijn van een scheidsrechtersbal, bijvoorbeeld na een blessure of wanneer de scheidsrechter hinderlijk in de weg loopt. De scheidsrechter pakt de bal in beide handen en laat deze op de grond vallen op de plaats waar het spel hervat moet worden. Het is een situatie die minder vaak voorkomt, maar het is wel een manier waarop het spel op neutrale wijze wordt hervat.

De assistent-scheidsrechter, ook wel grensrechter genoemd, heeft een ondersteunende rol voor de hoofdscheidsrechter. Soms kan de scheidsrechter niet alles beoordelen, bijvoorbeeld omdat er verder uit de buurt iets gebeurt. De grensrechter geeft dan met gebaren aan wat er gebeurt. Ook is de grensrechter belangrijk voor het vaststellen van buitenspel of welk team er mag gaan ingooien. Aan beide kanten staat een grensrechter, ieder verantwoordelijk voor een helft van het veld.

De grensrechter maakt gebruik van de vlag om een bevinding te delen. Het is aan de hoofdscheidsrechter op het veld om te bepalen of hij de beslissing overneemt of niet. In de meeste gevallen volgt de scheidsrechter de grensrechter in de beslissing.

Wanneer er mag worden ingegooid, wijst de grensrechter met de vlag schuin omhoog in de richting van het team dat de ingooi mag gaan nemen. Wanneer een team een corner mag nemen, wijst de grensrechter met de vlag naar de hoekvlag, en bij een doelschop met de vlag recht naar het doelgebied van het verdedigende team. Ziet de grensrechter een overtreding, dan steekt deze de vlag licht draaiend recht omhoog. Bij buitenspel gaat de vlag van de grensrechter recht omhoog, zonder draai- of zwaaibeweging. Ook hierbij geldt dat dankzij deze signalen voor de scheidsrechter,
de spelers en hun staf en het publiek duidelijk is wat de beslissing is.