Van dorpszwembad tot Olympisch podium

Mijn topsportcarrière begon bij die kleine zwemclub in Noord-Holland. Ik trainde daar een paar keer per week, totdat een trainer zag dat mijn tijden goed genoeg waren voor regionale kampioenschappen. Vanaf dat moment ging het snel: meer trainingen, hogere doelen, en uiteindelijk verhuisde ik op mijn zestiende naar Eindhoven om te trainen bij het Nationaal Trainingscentrum. Later verhuisde ik naar de Verenigde Staten om daar studie en topsport te combineren.

Wat mij altijd heeft gedreven, is het pure plezier in zwemmen. Ik vond trainen heerlijk, het water voelde als mijn tweede thuis. Dat maakte het ook makkelijker om offers te brengen -ik miste feestjes, maar dat voelde nooit als een gemis.

Naarmate ik ouder werd, werd het mentale aspect belangrijker. Je leert omgaan met tegenslagen en onzekerheid. Een goed supportsysteem is dan onmisbaar: mensen die het positieve blijven zien, je steunen en je helpen weer op te staan.

Zwemmen lijkt op het eerste gezicht een individuele sport, maar dat is het absoluut niet. Je kunt niet vijf uur per dag in het water liggen, dag in dag uit, zonder een team om je heen.

Je hebt trainingsmaatjes nodig die je uitdagen, met wie je kunt lachen, relativeren en groeien. Ook coaches, fysiotherapeuten en familie spelen een enorme rol. Mijn familie was altijd een belangrijke drijfveer en steunpilaar. Uiteindelijk draait topsport om samenwerking -je doet het nooit alleen.

1. Teamgevoel is essentieel, zelfs in een individuele sport als zwemmen. Tijdens zware trainingen heb je elkaar nodig om door te zetten. Wanneer het even tegenzit, kan een teamgenoot het verschil maken.
2. Samen trainen betekent elkaar motiveren, aanmoedigen en leren hoe je jouw sterke en zwakke punten kunt inzetten voor het geheel. Door samen te werken, word je niet alleen beter als sporter, maar ook als mens.