Wat zijn de spelregels bij rugby?

Een rugby match duurt officieel 120 minuten, plus 10 minuten rust na de eerste helft van 40 minuten. Zoals bij voetbal duurt een wedstrijd soms langer, bijvoorbeeld als de score van beide teams op het einde gelijk is. Soms komt er nog een tweede verlenging bij die even lang duurt, eindigend met een zogenaamde sudden death. Dit houdt in feite in dat het eerste team dat scoort ook de wedstrijd wint. Als er na die tweede verlenging nog altijd geen winnaar is, beslecht men de match met een wedstrijd trappen tussen de palen, wat je een beetje kunt vergelijken met penalty's bij voetbal.

Zoals dat bij elke teamsport het geval is, kent rugby een aantal belangrijke spelregels. We beginnen met het uiteindelijke doel van het spel: leden van het aanvallende team proberen de bal voorbij de achterste lijn van het verdedigende team te brengen, terwijl de leden van dit laatste team hen proberen tegen te houden. Een groot verschil met voetbal is dat de regels minder streng zijn en er dus vaak hevig contact is tussen leden van beide teams.

Maakt men bij rugby ook gebruik van gele en rode kaarten? Zeker. Een gele kaart bij rugby is net als bij voetbal een waarschuwing van de scheidsrechter bij een eerste overtreding. Een rode kaart leidt tot tijdelijke diskwalificatie van een speler en soms zelfs uitsluiting van deelname aan wedstrijden.

Een van de belangrijkste aspecten van rugby, een intensieve contact- en teamsport, zijn de positie en functie van de spelers zelf. De beginpositie van de teams tijdens de aftrap is midden in het veld, wanneer een speler de bal door middel van een grond-kick naar het andere team schopt. Dit gebeurt op minstens 10 meter van de middellijn van het veld.

De plaatsing van beide teams tijdens het spel heeft als middelpunt de zogenaamde off-side lijn, een denkbeeldige horizontale as door het veld. De teams staan elk aan één kant van deze lijn. Staat een speler toch aan de verkeerde kant? Dan is hij off-side en mag hij zelfs niet deelnemen aan de match tot hij weer de juiste positie heeft ingenomen.

Uit hoeveel spelers bestaat een rugbyteam? Officieel is dat 15, verdeeld over een veld met dezelfde afmetingen als een voetbalveld. Het doel van elk team is een paalconstructie in de vorm van een grote H met korte poten. Beide teams beschikken over twee groepen spelers, de forwards en backwards.

Een rugby match verloopt volgens een bepaald stramien en is opgebouwd uit verschillende fases. Die laatste komen, afhankelijk van het verloop van de wedstrijd, in een bepaalde volgorde voor. Hieronder een overzicht van de belangrijkste termen.

• Tackle. Bij een tackle werkt een speler de drager van de bal met twee armen tegen de grond, maar zonder hoofd of nek aan te raken. Die baldrager mag daarna nog een beweging maken voor hij de bal aan een medespeler afgeeft. Belangrijk: spelers mogen alleen de drager van de bal aanraken tijdens het spel.
• Ruck. Een ruck volgt vaak op een tackle. In feite mogen spelers niet duiken op de getackelde baldrager en daarom vormt men een groepje van drie spelers die de bal ofwel beschermen of aanvallen. De getackelde baldrager kan met zijn officieel toegestane beweging de bal achterwaarts op de grond naar een medespeler brengen, waarna het spel gewoon verdergaat. Tijdens de ruck mogen spelers de bal niet met de handen aanraken, maar wel daarna als de bal weer vrij is. Dan mag een speler die niet deelneemt aan de ruck de bal oppakken om het spel verder te zetten. 
• Maul. Slaagt de drager van de bal er na een tackle toch in om rechtop te blijven staan, voortgeduwd door zijn medespelers? Dan heet dat een maul, waarbij het team in kwestie een stuk terrein van het veld kan winnen. Het aanvallende team probeert ook hier de bal langs de achterzijde vrij te maken, om het spel verder te zetten. Als dit dicht bij de achterste lijn voorkomt, leidt het soms tot een try.
• Scrum. Als er sprake is van een kleine overtreding volgt een zogenaamde scrum. De spelers duwen elkaar om de bal in het bezit te krijgen, maar dan wel op een georganiseerde manier en volgens een vast patroon. Het aanvallende team moet de bal loodrecht omhoog gooien onder de scrum. Beide teams proberen de bal met de voet achteruit te krijgen om het spel verder te zetten.
• Line-out. Raakt de bal aan de zijlijn van het veld buitenspel? Dan volgt automatisch een line-out, een soort georganiseerde inworp. Hierbij gaan beide teams in een rij staan, waartussen men de bal gooit met een bepaalde techniek. Om de bal te vangen, kunnen spelers elkaar in de lucht hijsen. Het team dat de bal ingooit, slaagt er meestal in die te veroveren, waarna men het spel verderzet.
• Off-side. Bij het begin van een ruck of maul ontstaan er rond de baldrager die tegen de grond is gewerkt denkbeeldige buitenspellijnen. Geen van beide teams mogen deze overschrijden, zolang ze niet rechtstreeks deelnemen aan de ruck of maul. Dat is de reden waarom veel spelers op dat moment in een rij staan te wachten, tot het spel verdergaat.
  

Hoewel rugby soms de reputatie heeft een gewelddadige contactsport te zijn, komen er wel degelijk heel wat regels en inzicht bij kijken. Spelers moeten niet alleen fysiek in uitstekende conditie zijn. Ze moeten ook de spelregels kennen als hun eigen broekzak en zich strikt aan het spelverloop en de verschillende fases houden. Bovenstaand overzicht geeft je alvast een kijkje in de ingewikkelde spelregels van rugby. Natuurlijk geldt zoals bij elke sport dat ervaring nog altijd de beste leermeester is.